برندگان و بازندگان فصل فوتبالی ۲۶-۲۰۲۵ اروپا

فصل فوتبالی ۲۶-۲۰۲۵ باشگاهی در قاره سبز با درام‌های بزرگ و غیرمنتظره به پایان رسید. در شبی تاریخی، پاری‌سن‌ژرمن با شکست دادن آرسنال در ضربات پنالتی، برای دومین سال پیاپی جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا  را بالای سر برد؛ دستاوردی حماسی که از زمان تکرار قهرمانی‌های رئال مادرید در یک دهه گذشته، توسط هیچ تیمی تکرار نشده بود. با این حال، باخت آرسنال نباید درخشش تاریخی توپچی‌های لندن را کمرنگ کند چرا که میکل آرتتا سرانجام پس از ۲۲ سال آرسنال را به مقام قهرمانی لیگ برتر انگلیس رساند.
در سایر نقاط اروپا، بایرن مونیخ با شکستن رکوردهای متعدد بار دیگر بوندس‌لیگا را فتح کرد و بارسلونا برای دومین فصل متوالی، با جا گذاشتن رئال مادرید بحران‌زده، بر قله لالیگا ایستاد. در ایتالیا نیز در کنار جدایی ناگهانی آنتونیو کونته از ناپولی، این اینتر بود که با اقتدار اسکودتو را فتح کرد؛ این در حالی بود که دو غول سنتی فوتبال ایتالیا یعنی یوونتوس و میلان، برای اولین بار در تاریخ خود از کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا بازماندند. در ادامه به تحلیل دقیق برندگان و بازندگان اصلی این فصل دراماتیک می‌پردازیم.

برنده: میکل آرتتا
اگرچه شکست در فینال بوداپست در ضربات پنالتی برای آرتتا و شاگردانش دردناک بود، اما این سرمربی اسپانیایی باید به کارنامه ۹ ماه گذشته خود افتخار کند. پس از پنج فصل بدون جام، این فصل برای آرتتا حکم «مرگ و زندگی» را داشت. او توانست با عبور از کابوس لغزش‌های همیشگی در ماه آوریل، آرسنال را به اولین قهرمانی لیگ برتر از سال ۲۰۰۴ برساند. هرچند سبک بازی آرسنال در این فصل با وقت‌کشی‌های مداوم، تمارض و اتکای بیش از حد به ضربات ایستگاهی (مانند برد ناپلئونی ۱-۰ مقابل برنلی) مورد انتقاد کارشناسانی چون تیری آنری قرار گرفت، اما پایان این مسیر، قحطی ۲۲ ساله توپچی‌ها را به پایان رساند. آرتتا تیمی را که به «متخصصان شکست» معروف شده بود، به بهترین تیم انگلیس تبدیل کرد؛ فرایندی که شاید زیبا نبود، اما به شدت مؤثر واقع شد.

برنده: سسک فابرگاس
فابرگاس ۳۹ ساله پس از پیروزی ۴-۱ مقابل کرمونزه به بازیکنان کومو گفت: «شما برای همیشه در یادها خواهید ماند.» کومو با این پیروزی تاریخی، سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرد؛ باشگاهی که پیش از این هرگز در اروپا بازی نکرده بود. فابرگاس که کومو را از دوران حضورش در سری B به عنوان بازیکن از نو ساخته بود، اکنون با جوان‌ترین و جذاب‌ترین تیم ایتالیا به این رؤیای محال دست یافته است. حالا چالش اصلی مدیر ورزشی کومو، حفظ این نابغه اسپانیایی است که نشان داده شاید در مربیگری حتی از دوران بازیگری‌اش هم فراتر برود.

بازنده: آث میلان
در حالی که جری کاردیناله، مالک تحت فشار میلان، اینتر را به بی‌انگیزگی در فینال سال گذشته متهم می‌کرد، تیم خودش برای دومین سال متوالی از کسب سهمیه لیگ قهرمانان بازماند. روسونری با وجود اینکه بیشترین هزینه را در نقل‌و‌انتقالات تابستانی انجام داد و دغدغه بازی‌های اروپایی را هم نداشت، با باخت در ۶ مسابقه از ۱۰ بازی آخر خود، سهمیه را تقدیم رقیبان کرد. کاردیناله پس از این ناکامی مطلق، بلافاصله ماسیمیلیانو آلگری و کادر مدیریتی شامل فورلانی و مونکادا را اخراج کرد؛ اما این پاکسازی هم خشم هواداران را که هنوز اخراج مالدینی در سال ۲۰۲۳ را فراموش نکرده‌اند، فرو ننشانده است. طنین شعار «کاردیناله حیا کن، برو خانه» حالا بیش از هر زمان دیگری در سن‌سیرو شنیده می‌شود.

برنده: بارسلونا
در آستانه آخرین ال‌کلاسیکوی فصل، فضای صمیمی بارسا که هانسی فلیک در دو سال گذشته ایجاد کرده بود، کاملاً در تضاد با رختکن از هم پاشیده و جنجالی رئال مادرید قرار داشت. این پیوند خانوادگی به رهبری لامین یامالِ شگفت‌انگیز، کاتالان‌ها را به دومین قهرمانی متوالی در لالیگا رساند. اگرچه حذف توسط اتلتیکو مادرید در اروپا دردناک بود و سبک بازی با خط دفاعی بالای فلیک همچنان در بازی‌های بزرگ اروپایی سؤال‌برانگیز است، اما تراز مالی مثبت و بازگشت به قانون ۱-۱ لالیگا، دست بارسا را برای خریدهایی چون آنتونی گوردون و احتمالاً خولیان آلوارز باز کرده است. به گفته دکو، این آغاز یک «عصر جدید» و باثبات در نیوکمپ است.

بازنده: فلورنتینو پرز
با قطعی شدن قهرمانی بارسا در ال‌کلاسیکوی ۱۵ مه، رئال مادرید دومین فصل متوالی خود را بدون جام بزرگ به پایان رساند تا فشارها بر پرز به اوج برسد؛ رئیس ۷۹ ساله‌ای که با اخراج ژابی آلونسو در ژانویه و جایگزینی او با آلوارو آربلوای بی‌تجربه، بزرگترین اشتباه خود را مرتکب شد. پرز در یک کنفرانس مطبوعاتی جنجالی، یک ساعت تمام به رسانه‌ها، بارسلونا و لالیگا تاخت و خود را «موجودی ماوراءطبیعی» نامید که استعفا نخواهد داد. با این حال، برای اولین بار از سال ۲۰۰۹، صندلی ریاست او با کاندیداتوری انریکه ریکلمه (میلیاردر حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر) به شدت به لرزه درآمده و احتمال سقوط امپراطوری او وجود دارد.

برنده: بودو گلیمت
در عصری که فوتبال توسط پول بلعیده شده است، بودو/گلیمت نروژ ثابت کرد که رؤیاها هنوز زنده‌اند. آنها پس از شکست دادن منچسترسیتیِ پپ گواردیولا در چمن مصنوعی معروف خود و حذف اتلتیکو مادرید، در سن‌سیرو نیز اینتر را تحقیر کردند تا به یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان برسند. تیمی از یک شهر کوچک شمالی که در سال ۲۰۱۸ تازه به سطح اول نروژ آمده بود، اکنون به الگویی برای کل اروپا تبدیل شده و با ساخت استادیوم جدید، به دنبال تداوم این داستان حماسی غول‌کشی است.

بازنده: وولفسبورگ
از زمان جدایی اولیور گلاسنر در سال ۲۰۲۱ به دلیل اختلافات شدید مدیریتی، وولفسبورگ هرگز کمر راست نکرد و سرانجام پس از ۲۹ فصل حضور متوالی در بوندس‌لیگا، با شکست در پلی‌آف مقابل پادربورن به دسته پایین‌تر سقوط کرد. با خروج احتمالی ستاره‌هایی چون کریستین اریکسن و از همه مهم‌تر، احتمال قطع حمایت مالی غول خودروسازی فولکس‌واگن، آینده این باشگاه در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

برنده: کریستین چیوو
چیوو ۴۵ ساله که پس از شکست سنگین ۵-۰ اینتر مقابل پی‌اس‌جی در فینال سال گذشته، جانشین سیمونه اینزاگی شده بود، پاسخ سختی به منتقدانش داد. او نه تنها اینترِ ویران‌شده را احیا کرد و اسکودتو را با اقتدار پس گرفت، بلکه جام حذفی ایتالیا را نیز فتح کرد تا به اولین مربی اینتر پس از ژوزه مورینیو (در فصل سه‌گانه تاریخی) تبدیل شود که هردو جام داخلی را در یک فصل کسب می‌کند.

بازنده: اریک تن‌هاخ
تن‌‌هاخ که ماه مه گذشته با اعتمادبه‌نفس بالا جانشین ژابی آلونسو در بایرلورکوزن شده بود تا اعتبار از دست رفته خود در منچستریونایتد را بازیابی کند، بدترین کابوس ممکن را تجربه کرد. او پس از فروش ستاره‌هایی چون ویرتز و فریمپونگ، تنها پس از دو بازی در بوندس‌لیگا (یک باخت و یک مساوی) اخراج شد تا کوتاه‌ترین دوران مربیگری تاریخ بوندس‌لیگا را به نام خود ثبت کند. گزارش‌ها حاکی از آن است که او در عرض سه ماه با تمام ارکان باشگاه دچار اختلاف شده بود.

برنده: اونای امری
امری یک بار دیگر نبوغ خود را اثبات کرد. استون ویلا که به دلیل قوانین مالی لیگ برتر تابستان سختی را گذرانده بود و فصل را با ۵ بازی بدون برد آغاز کرده بود، تحت هدایت امری دست به کار بزرگی زد. مربی اسپانیایی تیمی را که از زمان استیون جرارد تغییرات کمی داشت، منسجم کرد، سهمیه لیگ قهرمانان را گرفت و با فتح لیگ کنفرانس اروپا، اولین جام اروپایی ویلا را پس از سه دهه به ارمغان آورد تا حالا یک اسطوره زنده در ویلا پارک باشد.

برنده: پی‌یر ساژ
شاهکار پی‌یر ساژ ۴۷ ساله در لانس خیره‌کننده بود. تیمی که ستاره‌های اصلی خود را از دست داده بود و هدفش صرفاً بقا بود، پا به پای پی‌اس‌جی برای قهرمانی لیگ فرانسه جنگید. اگر تصمیم جنجالی فدراسیون فرانسه برای تعویق بازی مستقیم آنها با پی‌اس‌جی نبود، شاید لانس قهرمان هم می‌شد. با این حال، نایب‌قهرمانی و فتح جام حذفی فرانسه پس از پیروزی ۳-۱ مقابل نیس، این فصل را برای ساژ رؤیایی کرد.

بازنده: مالکیت چندباشگاهی
سیستم مالکیت چندباشگاهی در این فصل ضربات مهلکی را متحمل شد. گروه فوتبال سیتی شاهد سقوط ژیرونا به دسته دوم لالیگا، تنها ۱۶ ماه پس از درخشش در لیگ قهرمانان بود. از سوی دیگر، سر جیم رتکلیف و گروه اینئوس به دلیل فضای سمی و اعتراضات شدید هواداران نیس در لیگ ۲، حتی جرأت حضور در بازی آخر تیم را نداشتند. در انگلیس و فرانسه نیز هواداران چلسی و استراسبورگ با اتحاد با یکدیگر، تظاهرات گسترده‌ای را علیه تاد بولی و گروه بلوکو به راه انداختند.

برنده: مثلث هجومی بایرن مونیخ
مثلث هری کین، لوئیس دیاز و مایکل اولیس تحت هدایت وینسنت کمپانی بوندس‌لیگا را به آتش کشیدند. این سه بازیکن با ثبت رکورد شگفت‌انگیز ۱۰۴ تأثیرگذاری مستقیم روی گل‌ها در بوندس‌لیگا و زدن ۱۰۹ گل در تمامی رقابت‌ها، بهترین آمار هجومی اروپا را از زمان مثلث MSN  بارسلونا در فصل ۱۶-۲۰۱۵ به ثبت رساندند. لوتار ماتئوس آنها را به یک «ساعت سوئیسی» تشبیه کرد که چرخ‌دنده‌هایش در هماهنگی مطلق هستند.

بازنده: مارسی
مارسی این فصل یکی از پرآشوب‌ترین دوران خود را سپری کرد. پس از شکست ۱-۰ مقابل رن در هفته اول، درگیری فیزیکی شدیدی میان رابیو و جان‌رو در رختکن رخ داد که سرمربی تیم آن را به «دعوای کافه‌ای» تشبیه کرد. نوسان‌های تیم و در نهایت تحقیر ۵-۰ مقابل پی‌اس‌جی باعث شد روبرتو دی‌زربی از شدت ناامیدی استعفا دهد تا این باشگاه همچنان در باتلاق حواشی دست‌وپا بزند.

برنده: دانیل مالن
انتقال قرضی مالن از استون ویلا به رم در ژانویه، یک شاهکار تمام‌عیار از سوی جان‌پیرو گاسپرینی بود. مالن با زدن ۱۴ گل در ۱۸ بازی، رکورد ماریو بالوتلی را برای بیشترین گل‌زده توسط یک خرید زمستانی شکست و رم را پس از ۷ سال به لیگ قهرمانان رساند تا بند خرید ۲۵ میلیون یورویی او برای گرگ‌ها مثل یک سرقت ارزان‌قیمت به نظر برسد.

بازنده: آرنه اسلوت
فوتبال گاهی بی‌رحم است؛ اسلوت در سال اول حضورش در لیورپول جام قهرمانی لیگ برتر را بالای سر برد و در پایان سال دوم اخراج شد. او هرچند مصدومیت‌ها و تمرد محمد صلاح را عامل این ناکامی می‌داند، اما تحمل بدترین روند نتایج لیورپول در ۷۱ سال گذشته و نمایش‌های کسل‌کننده، برای هواداران آنفیلد ممکن نبود تا مرد هلندی خیلی زود چمدان‌هایش را ببندد.

برنده: اولیور گلاسنر
گلاسنر پس از اعلام جدایی‌اش در پی فروش مارک گوئهی به سیتی، کریستال پالاس را رها نکرد. او با فتح جام لیگ کنفرانس اروپا (یک سال پس از قهرمانی در جام حذفی)، بهترین پایان ممکن را برای عقاب‌ها رقم زد؛ دستاوردی تاریخی برای تیمی که هرگز جام بزرگی در کارنامه نداشت.

بازنده: منچسترسیتی
۱۹ مه ۲۰۲۶ تاریک‌ترین روز یک‌دهه اخیر سیتیزن‌ها بود. هواداران در حالی که با شوک خبر جدایی پپ گواردیولا در پایان فصل دست‌وپنجه نرم می‌کردند، شکست تیمشان مقابل بورنموث و بر باد رفتن رؤیای هفتمین قهرمانی لیگ برتر را تماشا کردند. با خروج قطعی برناردو سیلوا و احتمال جدایی رودری و هالند، سیتی که به راحتی توسط رئال مادرید از اروپا حذف شده بود، اکنون با انزو مارسکا وارد دوران نگران‌کننده‌ای از بی‌ثباتی می‌شود.